Słowo „wizualizatorka” nie oznacza osoby, która „fantazjuje o lepszym życiu”. Oznacza osobę, która świadomie pracuje z obrazem wewnętrznym jako narzędziem zmiany.
Wizualizacja to proces wykorzystujący naturalną zdolność umysłu do tworzenia reprezentacji wewnętrznych obrazów, dźwięków i odczuć które bezpośrednio wpływają na nasze emocje, decyzje i zachowania. W ujęciu neurolingwistycznym to praca na submodalnościach, czyli strukturze doświadczenia zapisanej w umyśle.
Nie reagujemy na rzeczywistość. Reagujemy na jej wewnętrzny obraz.
Jeżeli ten obraz jest ograniczający nasze działania również takie będą.
Jeżeli go przekształcimy zmienia się sposób myślenia, odczuwania i działania.
Wizualizacja to nie „magiczne wyobrażanie sobie sukcesu”. To świadome wejście w kontakt z:
W neurolingwistycznym programowaniu zakłada się, że struktura doświadczenia determinuje jego jakość. Oznacza to, że zmieniając sposób, w jaki coś widzimy w umyśle, możemy zmienić intensywność emocji i znaczenie, jakie temu nadajemy.
To nie jest metafora. To konkretna praca na strukturze poznawczej.
Nasz mózg nie odróżnia w pełni doświadczenia realnego od intensywnie przeżywanego doświadczenia wyobrażonego. Te same obszary neuronalne aktywują się podczas realnego działania i podczas jego mentalnej symulacji.
To właśnie dlatego:
Jeżeli przez lata utrwalałaś w sobie obraz „nie jestem wystarczająca”, „muszę się dopasować”, „inni są ważniejsi”, ten obraz stał się Twoją wewnętrzną rzeczywistością.
Wizualizacja pozwala go rozpoznać i przekształcić.
W mojej pracy wizualizacja jest jednym z kluczowych elementów procesu Neurodialogu. Nie jest oderwana od rozmowy jest jej pogłębieniem.
Dzięki niej możesz:
W stanie głębokiego odprężenia uzyskujemy dostęp do poziomu, na którym zmiana nie jest wyłącznie intelektualna. To proces, w którym rozumienie i odczuwanie zaczynają iść w jednym kierunku.
Wiele kobiet funkcjonuje w oparciu o obrazy, które nigdy nie były ich własne. Obraz „idealnej córki”, „dobrej partnerki”, „grzecznej dziewczynki”, „tej, która nie sprawia problemów”.
Jeżeli przez lata wzmacniałaś te reprezentacje, stały się one Twoim wewnętrznym standardem.
Jako wizualizatorka pomagam Ci:
Bo zanim zaczniesz żyć inaczej, musisz zobaczyć siebie inaczej.
Pracowałam z wizualizacją, zanim wiedziałam, jak się nazywa. Intuicyjnie korzystałam z wyobrażenia, zmieniałam w głowie scenariusze, przekształcałam wewnętrzne obrazy. Te techniki wspierały mnie w kryzysach, zmianach zawodowych i w procesie odzyskiwania siebie.
Kiedy poznałam neurolingwistyczne programowanie i zrozumiałam mechanizmy stojące za tym procesem, wszystko nabrało struktury. Zaczęłam świadomie pracować z submodalnościami, z reprezentacją tożsamości, z obrazem przyszłości.
Przestałam reagować na stare, niekorzystne schematy. Zaczęłam je modyfikować.
Wizualizacja nie służy odrywaniu się od rzeczywistości. Służy jej kształtowaniu.
Jeżeli Twoje wewnętrzne obrazy są spójne z Twoimi wartościami i tożsamością zaczynasz działać w zgodzie ze sobą. Jeżeli są pełne lęku i cudzych oczekiwań będziesz działać z napięcia i dopasowania.
Zmiana zaczyna się w umyśle.
Ale nie kończy się w nim przekłada się na decyzje, relacje, sposób bycia.
Bo zanim staniesz się autentyczna w działaniu, musisz stać się autentyczna w swoim wewnętrznym obrazie siebie.
Jako wizualizatorka pomagam Ci:
Wizualizacja jest mostem między tym, kim byłaś, a tym, kim chcesz się stać.
A ja pomagam Ci ten most przejść świadomie, bezpiecznie i w zgodzie z Tobą.
